Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Το θέμα της καύσης των απορριμμάτων επανέρχεται

Το θέμα της καύσης των απορριμμάτων επανέρχεται. Αυτήν τη φορά με απόφαση της ΡΑΕ, για χορήγηση ενιαίας άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και διανομής θερμικής ενέργειας από μονάδα συμπαραγωγής (ΣΗΘ), ισχύος 21,44 MW, στο ΒΙ.ΠΑ. Κάτω Γέφυρας του δήμου Αγίου Αθανασίου του Νομού Θεσσαλονίκης στην εταιρεία ΕΝΕΡΜΕΛ Α.Ε.. Η αρχική αίτηση (Γ-2542) έχει υποβληθεί στις 11.6.2007. Στην άδεια αναφέρεται ότι η καύσιμη ύλη θα είναι δευτερογενή καύσιμα (SRF ή RDF) από μονάδες επεξεργασίας αστικών στερεών απορριμμάτων, ξηρή ιλύς, ελαστικά αυτοκινήτων (TDF), βιομηχανικά οργανικά υπολείμματα.

Η μετοχική σύνθεση της εταιρείας ΕΝΕΡΜΕΛ είναι η εξής:
ΗΛΕΚΤΩΡ ΑΕ 48% - ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή ΑΒΕΤΕ 48% - ΜΕΛ ΑΕ 4%

Η προϊστορία της συγκεκριμένης μονάδας

Η συγκεκριμένη μονάδα δεν αποτελεί τμήμα μιας εγκατάστασης διαχείρισης αποβλήτων, είτε αυτή της ΒΔ Θεσσαλονίκης (Μαυροράχη), είτε αυτή της ΝΑ Θεσσαλονίκης (Αγ. Αντώνιος - Σχολάρι). Παρόλα αυτά συνδέεται με τη διαχείριση των απορριμμάτων της Θεσσαλονίκης, αφού λίγα χρόνια πριν, προκειμένου να πάρει την άδεια παραγωγής είχε επιδιώξει να εξασφαλίσει διαβεβαίωση του συνδέσμου των ΟΤΑ μείζονος Θεσσαλονίκης (και τον περίφημο κ. Ζουρνά) ότι θα της εξασφαλίζει το απαραίτητο καύσιμο. Στη διεκδίκηση των σκουπιδιών του συνδέσμου είχε εμπλακεί και η εταιρεία ΕΥΡΩΧΗΜΙΚΗ ΑΒΕΕ, η οποία, στην πορεία,  έκανε ένσταση στη ΡΑΕ, κατά της ΕΝΕΡΜΕΛ. Παρακάτω, υπάρχουν κάποιες σχετικές παραπομπές στα όσα είχαν διαδραματιστεί τότε:

Στην πρόσφατη άδεια παραγωγής από τη ΡΑΕ δεν είναι σαφές το πώς η ΕΝΕΡΜΕΛ τεκμηριώνει την προμήθεια του καυσίμου.

Η στάση της ΡΑΕ

Γενικότερα, και παράλληλα με την ΕΤΕΡΝΕΛ, είναι γνωστή η πρόθεση και άλλων εταιρειών να κάνουν τέτοιες μονάδες. Η αρχική επιδίωξη ήταν να αδειοδοτηθούν σαν μονάδες καύσης βιομάζας, ώστε να ενταχθούν σε καθεστώς ΑΠΕ. Για μια από αυτές (τη μονάδα της ΗΛΕΚΤΩΡ στη Θήβα) υπήρξαν έγκαιρα αντιδράσεις και δεν πήρε άδεια παραγωγής. Η ΡΑΕ έχει αδειοδοτήσει, με αυτό το χαρακτηρισμό, μόνο τη μονάδα της ENGAL στο Βόλο. Ωστόσο, το θέμα κόλλησε με τις αντιδράσεις για την περιβαλλοντική αδειοδότηση και παραμένει «παγωμένο», μέχρι σήμερα. Στο νέο κώδικα αδειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας το θέμα δεν θίγεται, παρόλο που υπήρχε σχετική πρόταση στο αρχικό σχέδιο.

Στο μεταξύ, πέρασαν ρυθμίσεις εξομοίωσης των μονάδων συμπαραγωγής υψηλής αποδοτικότητας - ΣΗΘΥΑ με τις ΑΠΕ (ανεξάρτητα της ισχύος τους), καθώς και ρυθμίσεις για την αναγνώριση μέρους της παραγόμενης ηλ. ενέργειας από ΣΗΘ, σαν ΣΗΘΥΑ. Αυτό έγινε, κυρίως για να εξυπηρετηθεί ο Μυτιληναίος, με τη μονάδα ΣΗΘ των 334 MW στην Αντίκυρα Βοιωτίας, αλλά φαίνεται ότι ίσως είναι και η πρακτική διέξοδος για τις παραπάνω μονάδες. Μια υπόθεση που μπορεί να γίνει είναι ότι γι αυτό το λόγο η ΕΝΕΡΜΕΛ επέλεξε να αδειοδοτηθεί πλέον σαν ΣΗΘ και όχι σαν μονάδα βιομάζας, όπως ανέφερε στην αρχική της αίτηση.

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα παραμένουν

Όλα τα παραπάνω σχετίζονται, κυρίως με την τιμή πώλησης της ηλ. ενέργειας, που θα παράγεται από αυτές τις μονάδες. Κατά τα άλλα, ότι έχουμε πει σαν «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων» για την καύση τους ή για την καύση των δευτερογενών καυσίμων από την επεξεργασία τους (SRF – RDF), από την άποψη των επιπτώσεων και της περιβαλλοντικής ασφάλειας, ισχύουν και με το παραπάνω για τη συγκεκριμένη εγκατάσταση. Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή και οι πολίτες της Θεσσαλονίκης πρέπει να δουν πως θα αντιδράσουν.

Υστερόγραφο

Έχει επισημανθεί και πάλι, αλλά πρέπει να το ξαναθυμίσουμε. Η προσπάθεια του Μυτιληναίου να εξασφαλίσει για τη ΣΗΘ (του) τα μέγιστα δυνατά οφέλη, οδήγησε στη μετατροπή της από αυτοπαραγωγό σε παραγωγό (προμηθευτή, δηλαδή, του συστήματος), στις ρυθμίσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω και στην εξασφάλιση χαμηλής τιμής προμήθειας ρεύματος από τη ΔΕΗ για την ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ ΑΕ, την οποία, υποτίθεται, θα (αυτο)τροφοδοτούσε η ΣΗΘ. Παρόλα αυτά, ενώ η μονάδα είναι έτοιμη και λειτουργεί, από το καλοκαίρι του 2008, δεν έχει πάρει ακόμη άδεια εμπορικής λειτουργίας (υποθέτουμε ότι ζητά και κάτι άλλο ακόμη).

Η κατάσταση αυτή χρησιμοποιείται από την εταιρεία σαν μέσο πίεσης, προς την κυβέρνηση και τους εργαζόμενους, με το επιχείρημα των ζημιών του ομίλου και την επίκληση του κινδύνου να κλείσει η ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ ΑΕ. Το περίεργο είναι ότι στο μοτίβο αυτό έχει στοιχηθεί και το σωματείο των εργαζομένων της επιχείρησης, με πρόσφατη επιστολή του στον πρωθυπουργό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου