Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Η ετεροβαρής «μεσότητα» και τα σκουπίδια της Αττικής


Σχολιάζοντας την πρόσφατη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου Αττικής (10/11/2016), με αντικείμενο τη γνωμοδότηση του περιφερειακού συμβουλίου στη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του νέου περιφερειακού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ), η ΠΡΩΣΥΝΑΤ -ανάμεσα σε άλλα- σημείωνε:

«Στους κατοίκους της Αττικής της Δυτικής Αττικής, κάκιστη εντύπωση έχει προκαλέσει η στάση των αντιπεριφερειαρχών Δυτικής Αττικής και Δυτικής Αθήνας, των κ. Βασιλείου και κ. Τζόκα. Με τον πρώτο να αποδεικνύεται βασιλικότερος του βασιλέως και με το δεύτερο να μην έχει τοποθετηθεί ούτε μια φορά δημόσια για το δυσοίωνο μέλλον που επιφυλάσσει ο νέος σχεδιασμός στην περιοχή της χωρικής αρμοδιότητάς του».

Η αναφορά αυτή, προφανώς, ενόχλησε τον κ. Τζόκα, ο οποίος έστειλε στην ΠΡΩΣΥΝΑΤ το εξής μήνυμα: «Προφανώς είστε της θεωρίας ότι αυτό που δεν γνωρίζετε δεν υπάρχει. Αλλιώς πως εξηγείται η διατύπωσή σας ότι δεν έχω εκφράσει άποψη..... και δεν είναι η πρώτη φορά. Και μάλιστα διαδίδεται αβασάνιστα ένα ψέμα. Η γραπτή παρέμβασή μου στο Περιφερειακό Συμβούλιο, η οποία επισυνάπτεται δεν είναι κρυφή. Σας στέλνω τη δημοσιευμένη που μπορεί να γνωρίζει και ο λαός της Δυτικής Αθήνας».

Το κείμενο της παρέμβασης του κ. Τζόκα κατατέθηκε στο προεδρείο και δε διαβάστηκε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του περιφερειακού συμβουλίου. Ενώ ο ίδιος ήταν παρών, απέφυγε να τοποθετηθεί και μέχρι το τέλος της συνεδρίασης κανείς δε γνώριζε τη στάση του στο συζητούμενο θέμα. Στάση που δεν αποσαφηνίστηκε ούτε κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, αφού σαν χωρικός αντιπεριφερειάρχης δεν έχει δικαίωμα ψήφου. Η παρέμβασή του αναρτήθηκε, στην ιστοσελίδα της περιφέρειας, την επομένη της συνεδρίασης και δημοσιοποιήθηκε από το γραφείο του. Μπορεί να τη βρει κανείς και να τη διαβάσει εδώ. Βασικό εργαλείο της προσέγγισης του κ. Τζόκα είναι η, κατά τον Αριστοτέλη, «μεσότητα», που τον οδηγεί στη βολική και ανώδυνη εκτίμηση «Και ο ΠΕΣΔΑ που κατατίθεται έχει πλεονεκτήματα αλλά έχει και αδυναμίες.  Άρα πρέπει να εστιάσουμε στη μεσότητα». 

Εκτιμούμε ότι ο διάλογος αυτός έχει νόημα, μόνο, όταν είναι δημόσιος. Ζητήσαμε τη συγκατάθεση του κ. Τζόκα να δημοσιοποιήσουμε το μήνυμά του (εννοείται και την παρέμβασή του), δέχτηκε και είμαστε εδώ για να απαντήσουμε στον κ. Τζόκα και όχι μόνο σ’ αυτόν.

Αφού πιστεύετε, κύριε Τζόκα, ότι υπάρχουν πράγματα που δε γνωρίζουμε είμαστε πρόθυμοι να τα μάθουμε. Υποθέτουμε ότι αναφέρεστε σε δημόσιες τοποθετήσεις σας και όχι σε ιδιωτικές συζητήσεις ή παραπολιτικά σχόλια. Θυμήστε μας, λοιπόν:
·       σε ποιες από τις συνεδριάσεις των οργάνων, στις οποίες συζητήθηκε το θέμα του νέου σχεδιασμού, υπερασπιστήκατε τις θέσεις των φορέων και των συλλογικοτήτων της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής και με ποιο τρόπο;
·       σε ποιες από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, ας πούμε της χρονιάς αυτής, είχατε, έστω μια στοιχειώδη, παρουσία, για να δείξετε μια υποτυπώδη υποστήριξη;
·       για πιο λόγο αρνηθήκατε την πρόσφατη έκκληση του «Δυτικού μετώπου» να κάνετε μια «καθαρή» δημόσια τοποθέτηση, πριν τη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου της 10ης Νοεμβρίου;

Δε νομίζετε ότι οφείλετε μια καθαρή εξήγηση για το απαράδεκτο γεγονός ότι -και στην τελευταία συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου- αποφύγατε να μιλήσετε, ενώ ήσασταν παρών, καταθέτοντας επιστολή, την οποία δημοσιοποιήσατε την επομένη; Τι είναι αυτό που σας κάνει να επιλέγετε την ασφάλεια του γραφείου σας από την ανοιχτή τοποθέτηση μπροστά στους πολίτες της Δυτικής Αττικής και της Δυτικής Αθήνας, αυτούς έστω που παρακολούθησαν τη συνεδρίαση;

Νομίζετε ότι «θολώνετε τα νερά» ή ότι εξιλεώνεστε, απαριθμώντας μια σειρά ενστάσεων, που έχουν, ήδη, αναιρεθεί στις πρώτες γραμμές της γραπτής παρέμβασής σας: «Θεωρώ ότι  οι γενικές κατευθύνσεις και η στρατηγική του  νέου ΠΕΣΔΑ αντιστοιχούν και συμφωνούν με τις βασικές αρχές του προγράμματός μας σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων, καθώς προτάσσεται ένα ριζικά άλλο μοντέλο διαχείρισης, που στηρίζεται στον δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα σε όλα τα επίπεδα και σημεία»; 

Πιστεύετε ότι το προωθούμενο σχέδιο εγγυάται την υλοποίηση των «όρων» που βάζετε με την παρέμβασή σας; Αν ναι, πείτε το ανοιχτά και χωρίς περιστροφές. Αν όχι, εξηγήστε μας γιατί τους επικαλείστε και γιατί προσφέρετε άλλοθι στις επικίνδυνες επιλογές της περιφερειακής αρχής και του ΕΔΣΝΑ; Εξηγήστε μας γιατί δεν επιμείνατε να περιληφθούν στην απόφαση του περιφερειακού συμβουλίου συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το οριστικό κλείσιμο της Φυλής, για τον αποκλεισμό από τις μελλοντικές χωροθετήσεις περιοχών όπως το Μελετάνι και το λατομείο Μουσαμά ή για την κατασκευή νέων μονάδων (για να περιοριστούμε στις δικές σας επισημάνσεις); Ψάχνουμε «ψύλλους στ’ άχυρα» θα μας πείτε. Εδώ δεν τολμήσατε να πάρετε το λόγο και να μιλήσετε, όρους στην απόφαση του περιφερειακού συμβουλίου θα βάζατε; Και μη βιαστείτε να μας πείτε ότι δεν έχετε δικαίωμα ψήφου. Γιατί δικαίωμα ψήφου δεν έχει ούτε η κ. Δούρου. Παρόλα αυτά, καταφέρνει να (σας) επιβάλλει τις επιλογές της.

Η στάση σας δεν είναι η μοναδική. Την ίδια τακτική ακολουθεί μια ευάριθμη ομάδα αντιπεριφερειαρχών και περιφερειακών συμβούλων της πλειοψηφίας. Η οποία, παρότι διαφοροποιείται πολιτικά από το ΣΥΡΙΖΑ και παρότι θα μπορούσε να επιβάλλει μια άλλη κατεύθυνση, έχει επιλέξει να προσφέρει την χωρίς φειδώ υποστήριξή της σε μια σειρά ζητήματα και, ειδικότερα, στην αδιέξοδη πολιτική της περιφερειακής αρχής στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων, με το μανδύα της «κριτικής στήριξης». Πρόκειται για επιλογή  που, σε πολλές περιπτώσεις, οδηγεί σε διπρόσωπη συμπεριφορά. Λεονταρισμοί και μεγάλες κουβέντες στις ιδιωτικές συζητήσεις, υποταγή και σκύψιμο της μέσης την ώρα των αποφάσεων. Πώς να ξεχάσουμε ότι, την παραμονή της συνεδρίασης του ΠΣ και σε συγκέντρωση κατοίκων της Πετρούπολης, περιφερειακός σύμβουλος της παραπάνω ομάδας καλούσε σε μαζική συμμετοχή στο ΠΣ για να καταψηφιστεί ο νέος σχεδιασμός και την άλλη μέρα ο ίδιος τον ψήφιζε «κριτικά»; Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε την αντιφατική  στάση του αντιπεριφερειάρχη Πειραιά κ. Γαβρίλη, από τη μια να διαφοροποιείται κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης της ΣΜΠΕ και από την άλλη να μένει τελείως άφωνος στη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου;

Δεν ξέρουμε, ούτε και μας πέφτει λόγος, αν το σύνολο αυτής της ομάδας των στελεχών έχει κοινή πολιτική αναφορά και στάση. Εκείνο που μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε κύριε Τζόκα -θα το έχετε αντιληφθεί και εσείς- είναι ότι η στάση που ακολουθείτε δεν οδηγεί μόνο στην πολιτική απαξίωση, αλλά προκαλεί και τη χλεύη ενός ευρύτερου ακροατηρίου, πολύ μεγαλύτερου από αυτό των ομοϊδεατών σας. Που αναρωτιούνται, εύλογα, για το ποιες είναι αυτές οι δεσμεύσεις που σας αναγκάζουν να μένετε αγκιστρωμένοι στις θέσεις σας, να γίνεστε απολογητές και, ταυτόχρονα, συνένοχοι σε καταστροφικές επιλογές, όπως αυτή που προωθείται στο ζήτημα της διαχείρισης των αποβλήτων.

Τι συμβαίνει όταν η προσωποπαγής εξουσία 
«ανακαλύπτει» την προσωποπαγή συλλογικότητα;

Τα διάφορα «καμώματα» στελεχών της περιφερειακής αρχής, μας δίνουν την ευκαιρία να επανέλθουμε σε ένα περιστατικό, από τα παραλειπόμενα της ίδιας συνεδρίασης του περιφερειακού συμβουλίου. Αναφερόμαστε στην μομφή περί «προσωποπαγούς συλλογικότητας», που εκτόξευσε η κ. Δούρου στην ΠΡΩΣΥΝΑΤ, κάποια στιγμή που πήρε μια απάντηση που δεν της άρεσε καθόλου.

Η σοβαρή πτυχή της παρεκτροπής αυτής είναι η προσπάθεια να απαξιωθεί η συστηματική και τεκμηριωμένη κριτική της ΠΡΩΣΥΝΑΤ. Που δεν παύει να είναι συστηματική και τεκμηριωμένη, ακόμη κι αν έχουν δίκιο οι «πληροφοριοδότες» της κ. Δούρου, για τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό της ΠΡΩΣΥΝΑΤ. Λες και η αξία των επιχειρημάτων εξαρτάται από το πόσοι και ποιοι τα υποστηρίζουν. Αλλά, όπως μάθει κανείς …  

Η φαιδρή πλευρά είναι ότι την ώρα εκείνη η κ. Δούρου απαντούσε «σειρά - σειρά» στο κείμενο της ΠΡΩΣΥΝΑΤ με τίτλο «Δώδεκα βασικοί λόγοι για να απορριφθεί η ΣΜΠΕ του ΠΕΣΔΑ Αττικής», γεγονός που μπορεί να επιβεβαιωθεί από τα πρακτικά. Και είναι, επίσης, φαιδρή γιατί η κ. Δούρου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα προσωποπαγούς άσκησης εξουσίας. Κάτι που φρόντισε να μας το ξεκαθαρίσει, από την πρώτη στιγμή. Της θυμίζουμε το παρακάτω στιγμιότυπο και της το αφιερώνουμε εξαιρετικά:

Κι έτσι μπορεί να απαντηθεί το ερώτημα της επικεφαλίδας: Τι συμβαίνει όταν η προσωποπαγής εξουσία «ανακαλύπτει» την προσωποπαγή συλλογικότητα; Πολύ απλά: γελάει και το παρδαλό κατσίκι …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου